DE FLITSEN

Op dezelfde wijze zijn ook de twee grote engelen die met de aarde verbonden zijn, door middel van een verheven en betekenisvolle metafoor aangeduid met de namen sawr (stier) en hūt (vis). Wanneer deze profetische taal het algemene taalgebruik binnendringt, wordt de metafoor als letterlijke werkelijkheid opgevat, alsof het daadwerkelijk om een reusachtige stier en een enorme vis zou gaan.

Derde Grondbeginsel

Zoals de Koran zijn moetashabihāt (meerduidige verzen) kent en zeer diepe kwesties door middel van vergelijkingen en metaforen aan het gewone volk onderwijst, zo kent ook de hadithDe Islamitische overlevering betreffende de handelingen en uitspraken van profeet Muhammed (saw) zijn moetashabihāt, waarin diepgaande waarheden worden uitgedrukt met vertrouwde en beeldende vergelijkingen.

Zo werd, zoals wij in enkele verhandelingen hebben uiteengezet, eens in de tegenwoordigheid van de Profeet (saw) een zeer zwaar en diep geluid gehoord. Hij zei:

“Dit is het geluid van een steen die zeventig jaar lang heeft gerold en nu pas de bodem van de Hel heeft bereikt.”

Enkele minuten later kwam iemand binnen en zei: “Een beruchte huichelaar van zeventig jaar oud is zojuist gestorven.” Zo werd de werkelijkheid van deze uiterst welsprekende profetische vergelijking onthuld.

Voor het antwoord op uw vraag zullen voorlopig drie gezichtspunten worden uiteengezet.

Eerste Gezichtspunt

Zoals Allah vier engelen heeft aangesteld — waaronder Nasr en Sawr — om de Troon en de hemelen te dragen en toezicht te houden op de heerschappij van Zijn goddelijke macht, zo heeft Hij ook voor de aarde, die geldt als een kleinere broer van de hemelen en een metgezel van de planeten, twee engelen aangewezen als haar dragers en toezichthouders. De naam van de ene is Sawr (stier) en die van de andere Hūt (vis).

De reden voor deze benaming is als volgt:

De aarde bestaat uit twee delen: water en land. Het water wordt tot leven gebracht door de vis, terwijl het land wordt bezield door de landbouw, die de grondslag vormt van het menselijk bestaan en steunt op de kracht van de stier.

Aangezien deze twee engelen zowel met het bestuur van de aarde als met het toezicht erover zijn belast, moet er vanzelfsprekend een zekere verbondenheid bestaan tussen hen en de soort van de vis en die van de stier.

Mogelijk — en Allah weet het best — hebben deze twee engelen in de wereld van het verborgene een verschijningsvorm in de gedaante van een stier en een vis.

Om op deze verbondenheid en dit toezicht te wijzen, en om te verwijzen naar de twee belangrijkste soorten levende wezens op aarde, sprak de Profeet (saw) met zijn wonderbaarlijk welsprekende taal: “De aarde rust op de stier en de vis.” Met deze ene korte zin heeft hij (saw) een waarheid uitgedrukt die zo diep en uitgebreid is, dat zij uitleg van een hele pagina zou vergen.