DE FLITSEN

De essentie van dergelijke vriendschap is ware oprechtheid. Degene die deze oprechtheid verliest, zal van het hoge niveau dat hij dankzij oprechte vriendschap heeft bereikt, naar beneden storten, vergelijkbaar met het vallen van de top van een hoge toren. Hij loopt ook het gevaar om in een uiterst diepe kloof terecht te komen, omdat er geen houvast te vinden is tussen de top van de toren en die kloof. 

 

Inderdaad, voor ons bestaan er slechts twee wegen. Degenen die nu onze weg, de brede weg van de Koran, verlaten, lopen het gevaar om onbewust onze vijanden, de stromingen van goddeloosheid, te versterken. InshaAllah zullen degenen die zich door middel van de Risale-i Nur op de weg van de Koran begeven, altijd aan het licht, de oprechtheid en het geloof kracht geven en nooit in zulke kloven belanden.

 

O mijn vrienden in de dienst van de Koran!

 

Een van de meest effectieve middelen om ikhlās te verwerven en te behouden, is de overpeinzing van de dood. Inderdaad, terwijl wereldse ambities afbreuk doen aan ikhlās, riya aanwakkeren en naar de wereld lokken, brengt de overpeinzing van de dood afkeer van riya teweeg en bevordert het de verwerving van ikhlās. Dat wil zeggen dat men door middel van het denken aan de eigen dood en het beseffen van de vergankelijkheid van de wereld, zich behoedt voor de listen van de nefs.

 

Inderdaad, soefi’s en zij die de waarheid nastreven, worden geïnspireerd door de verzen in de Koran zoals 

كُلُّ نَفْسٍ ذَٓائِقَةُ الْمَوْتِ

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَاِنَّهُمْ مَيِّتُونََ

en hebben deze verzen als essentiële middelen genomen voor hun spirituele verheffing.  De waan van onsterfelijkheid, die de oorsprong vormt voor wereldse ambities, hebben zij door middel van die overpeinzing weggenomen. Ze stellen zich voor dat ze overleden zijn, gewassen worden en in het graf worden gelegd. Door deze overpeinzing herhaaldelijk te praktiseren, laten zij de nefs-i emmāra beïnvloeden. Hierdoor neemt de nefs-i emmāra enigszins afstand van zijn wereldse verlangens, die hij als voortdurend beschouwt. Deze overpeinzing brengt vele voordelen met zich mee. Mensen worden aangemoedigd door de overlevering 

 اَكْثِرُوا ذِكْرَ هَادِمِ اللَّذَّاتِ

om regelmatig na te denken over de dood die genietingen verdrijft en verbittert. We hoeven echter niet deze overpeinzing uit te voeren door middel van verbeelding, zoals de soefi's doen, omdat onze weg geen tarīqa maar haqīqa is. Bovendien strookt deze methode niet met de weg van haqīqa. Onze weg vereist niet dat we met onze verbeelding de toekomst naar het heden brengen, maar eerder dat we met gedachten vanaf het heden naar de toekomst gaan en onze dood op de werkelijke tijd ervan overpeinzen. Inderdaad, zonder enige behoefte aan verbeelding, kan men zijn lijk, de enige vrucht van zijn kortstondige levensboom, aanschouwen. Bij diepere overpeinzingen neemt men niet alleen zijn eigen dood waar, maar ook die van zijn tijdperk. Als men zijn overpeinzingen nog verder verdiept en nog dieper kijkt, wordt zelfs de dood van de wereld opgemerkt, wat leidt tot het verwerven van volmaakte ikhlās.