DE FLITSEN

Een van de meest heldere bewijzen van de aanwezigheid van voldoening in werkzaamheid kun je zien door te kijken naar al je eigen organen en vermogens. Ze ervaren specifieke voldoening bij de taken die ze uitvoeren. De aard van wat ze uitvoeren geldt als de bron van hun voldoening, terwijl het niet uitvoeren ervan een soort kwelling vormt.

Een ander helder bewijs ervan is te vinden in het dappere gedrag van dieren, zoals hanen en kloeken. Zelfs als de haan honger heeft, verkiest hij de hennen boven zichzelf en roept hen bij elkaar wanneer hij voedsel vindt en laat hen eten. Men kan duidelijk zien dat de haan deze taak met plezier, trots en voldoening vervult, en meer genoegen haalt uit deze taakuitoefening dan uit zijn eigen voeding.

Weer een ander voorbeeld is te zien in de taakuitvoeringen van een kloeken die als herderin dient voor haar kuikens. Zij is bereid haar leven op te offeren om haar kuikens te beschermen als ze worden aangevallen, en voedt haar kuikens, zelfs als ze zelf honger lijdt. Dit betekent dat ze uit deze taakuitoefening dusdanige voldoening haalt dat deze de pijn van honger en de angst voor de dood overstijgt.

De dierlijke moeders behoeden hun kroost met plezier wanneer ze klein zijn, omdat ze op dat moment met die taak belast zijn. Wanneer de jongen echter volwassen worden, wordt zowel de taak waarmee ze belast zijn als het plezier dat ze eraan ontlenen, beëindigd. Het kan dan voorkomen dat deze moeders hun jongen aanvallen en hun voedsel afpakken. Alleen bij menselijke moeders gaan de plichten nog enige tijd door. Dit komt doordat mensen, vanwege hun zwakte en machteloosheid, enige mate van kinderlijkheid behouden en voortdurend behoefte hebben aan zorg en mededogen.

Overweeg nu de hoedende mannetjes van alle diersoorten, zoals hanen, en de zorgzame vrouwtjes, zoals kloeken. Zo zul je begrijpen dat ze deze taken niet uitvoeren in hun eigen rekening en belang, of met het oog op persoonlijk voordeel, omdat ze -wanneer hun taak dit vereist- bereid zijn om hun leven op te offeren. In feite vervullen ze hun taken namens Munim-i Kerim en in opdracht van Fātir-i zul-Djelāl, Die hen deze taken opdraagt en Die met Zijn genade voldoening in die taken verankert.

Bovendien zijn er ook bewijzen in de plantenwereld die aantonen dat er een vergoeding schuilt in de aard van een dienst. Een ervan luidt als volgt: planten en bomen gehoorzamen de bevelen van Fātir-i zul-Djelāl op een manier alsof ze dit met vol enthousiasme en voldoening doen. De heerlijke geuren die ze verspreiden, hun decoratieve versieringen waarmee ze de aandacht van hun klanten trekken, en hun bereidheid om zich op te offeren voor hun vruchten en spruiten, illustreren aan attente mensen dat ze zoveel voldoening halen uit hun gehoorzaamheid aan de bevelen van Allah dat ze tegen de prijs van zelfopoffering hun taak uitvoeren en uiteindelijk vergaan.

Zie je ook niet dat vruchtdragende bomen zoals kokospalmen, die talloze melkreservoirs in hun kokosnoten bewaren, en vijgenbomen -via hun eigen manier van spreken- uit de genadeschatkist van de Barmhartige het fijnste voedsel zoals melk vragen? Ze ontvangen het om hun vruchten mee te voeden, terwijl ze genoegen nemen met modderig water. Eveneens worden granaatappelbomen gezegend met een zuivere drank uit de genadeschatkist van de Barmhartige, waarmee ze hun vruchten voeden, terwijl ze zichzelf tevredenstellen met troebel en modderig water. Zelfs bij zaadjes is er duidelijk enthousiasme zichtbaar tijdens het vervullen van hun taken met betrekking tot ontkieming. Zoals iemand die gevangen zit in een krappe ruimte verlangt om naar buiten te gaan in een open veld, is een dergelijk verlangen, een dergelijke vreugdevolle toestand, ook duidelijk te zien bij de zaden terwijl ze hun plicht vervullen om te ontkiemen.

129 van 313