DE FLITSEN

  • Ze dienen zich ervan bewust te zijn dat het streven naar eenheid met degenen die het rechte pad volgen, een middel is voor het verkrijgen van de hulp van Allah en een bron van eer voor de moslims.

 

  • Ze dienen zich bewust te zijn van het feit dat zelfs de krachtigste individuele weerstand kan bezwijken onder de georganiseerde aanvallen van een groepering van afgedwaalde mensen, die door hun eendracht beschikken over collectieve kracht. Hierdoor kunnen ze eenheid smeden onder degenen die de rechte weg volgen om gerechtigheid te behouden tegen die collectieve kracht van afgedwaalde mensen.

 

  • Ze dienen hun ego, egocentrische gevoelens, misplaatste zelfingenomenheid en zinloze competitieve gevoelens jegens hun moslimbroeders op te geven om de waarheid van valsheid te bevrijden.[1] 


 

De derde reden

 

De onenigheid tussen degenen die de juiste weg volgen komt niet voort uit een tekort aan inzet, noch ontstaat de eendracht tussen de afgedwaalde mensen door hun inzet. De onenigheid tussen degenen die tot de rechte weg worden geleid, is echter ontstaan doordat ze hun inzet verkeerd hanteren, terwijl de eenstemmigheid van de afgedwaalde mensen is ontstaan door hun zwakte en machteloosheid, wat inderdaad het gevolg is van het missen van inzet. Datgene wat degenen, die tot de rechte weg worden geleid, aanzet tot de verkeerde hantering van hun inzet en daardoor tot onenigheid en rivaliteit leidt, is de hebzucht naar sewāb en uiterst gretigheid naar taken met betrekking tot het hiernamaals, wat echter tot de eigenschappen behoren die vanuit het oogpunt van het hiernamaals prijzenswaardig zijn. Met hebzucht wil hij sewāb verwerven, mensen naar het rechte pad leiden en dat mensen naar hem luisteren. Deze verlangens leiden echter ertoe dat hij een positie van rivaliteit inneemt jegens zijn moslimbroeder, die daadwerkelijk behoefte heeft aan zijn liefde, steun, broederschap en hulp. Wanneer degenen die hij wil leiden door iemand anders worden geleid, voelt hij onrust in zijn hart en komen de volgende gedachten bij hem op: “Waarom bezoeken mijn studenten hem? Waarom heb ik niet zoveel luisteraars als hij?” Dit wijst erop dat zijn hoogmoed leidt tot een ongewenste eigenschap, namelijk een liefde voor status, waardoor oprechtheid verloren gaat en de poort naar onenigheid zich opent.

 

Wat betreft de genezing van deze vergissing, deze wond en deze schadelijke geestelijke aandoening, geldt het volgende:

 

De tevredenheid van Allah kan worden verkregen door ikhlās, niet door het hebben van vele volgelingen en het behalen van talrijke successen. Aangezien het hebben van vele volgelingen en het behalen van successen tot de zaken van Allah behoren, dienen ze niet nagestreefd te worden; soms worden ze geschonken. Inderdaad, soms kan één enkele uitspraak van iemand tot zijn verlossing in het hiernamaals leiden en dus tot de tevredenheid van Allah. Kwantiteit dient niet het aandachtspunt te zijn. Soms kan het leiden van slechts één persoon naar de waarheid net zo waardevol zijn voor Allah als het leiden van duizend mensen. Bovendien vereisen oprechtheid en rechtschapenheid dat je altijd voor het voordeel van moslims bent, ongeacht waar het vandaan komt. De gedachte “Laat ze lessen van mij nemen, zodat ik sewāb kan verdienen.” is een list van de nefs en het ego. 

 

 

---------------------------------

[1] Het is begrepen uit de overleveringen dat aan het einde der tijden de ware religieuze christenen zich zullen verenigen met de aanhangers van de Koran en gezamenlijk zullen strijden tegen goddeloosheid, hun gemeenschappelijke vijand. Ook tegenwoordig dienen moslims, die het rechte pad volgen, niet alleen oprechte eenheid te hebben met hun moslimbroeders en medegelovigen. Ze hebben ook de behoefte om zich te verenigen met ware christelijke geestelijken en zich tijdelijk te onthouden van kwesties die discussies en wrijving veroorzaken, zodat ze samen kunnen strijden tegen hun gemeenschappelijk vijand; namelijk goddeloosheid.