DE FLITSEN

Inderdaad, het zijn van de meerderheid onder mensen betekent niet dat ongelovigen en afgedwaalde mensen met hun verkeerde opvattingen op de waarheid berusten. Volgens de aard van ontkenning is hun eensgezindheid namelijk inhoudsloos; immers, duizend ontkenners zijn gelijk aan één ontkenner. Stel bijvoorbeeld dat alle inwoners van Istanbul de nieuwe maan van de maand Ramadan ontkennen omdat ze deze niet hebben gezien. Dan weerlegt één bewijs van twee ooggetuigen de afwijzing en eensgezindheid van die grote menigte. Aangezien ongeloof en afdwaling in de kern draaien om afwijzing en ontkenning, en gebaseerd zijn op onwetendheid en niet-bestaan, heeft de overvloedige eensgezindheid van ongelovigen geen betekenis. De getuigenis van twee gelovigen over vaststaande geloofskwesties die worden bewezen, heeft de voorkeur boven de eensgezindheid van talloze afgedwaalde mensen.

Het geheim achter deze waarheid is als volgt: hoewel degenen die iets ontkennen in hun beweringen eensgezind lijken, verschillen ze ten opzichte van hun standpunten. Ze kunnen geen consensus bereiken, wat waarde zou kunnen toevoegen. De redeneringen van degenen die iets bewijzen daarentegen verenigen zich en versterken elkaar. Als bijvoorbeeld iemand de nieuwe maan van de maand Ramadan niet aan de hemel heeft kunnen waarnemen, zal hij beweren dat de maan in zijn ogen niet is verschenen. De ander zal ook verklaren dat de maan vanuit zijn gezichtspunt niet zichtbaar was. Weer een ander zal een vergelijkbaar argument presenteren. Dat wil zeggen dat iedereen zal aangeven dat de maan vanuit zijn persoonlijke gezichtspunt niet waarneembaar was. Aangezien ieders gezichtspunt anders is, en de oorzaken van de belemmeringen voor waarneming kunnen variëren, verschillen ze ten opzichte van hun standpunten; ze kunnen elkaar niet versterken. Degenen die de verschijning van de maan bewijzen aan de andere kant zeggen niet dat de nieuwe maan in hun ogen en volgens hun mening in de hemel te zien is. In plaats daarvan geven ze verklaringen zoals: “‘De maansikkel is daadwerkelijk zichtbaar aan de hemel.” Alle ooggetuigen bevestigen dezelfde verklaring en zeggen: “De nieuwe maan is daadwerkelijk aan de hemel verschenen.” Daarom zijn alle redeneringen en standpunten eensgezind. Omdat de standpunten van ontkenners allemaal verschillend zijn, zijn hun redeneringen eveneens verschillend. Ze kunnen geen oordeel vellen volgens de feitelijke stand van zaken, aangezien hun inzicht beperkt is tot wat ze binnen hun eigen gezichtsveld kunnen waarnemen.

وَ الْعَدَمُ الْمُطْلَقُ لَا يُثْبَتُ اِلَّا بِمُشْكِلَاتٍ عَظٖيمَةٍHet is aanzienlijk moeilijk om het volledige niet-bestaan te bewijzen

is een principe van de wetenschap over methodologie in de Islam. 

Inderdaad, als je de aanwezigheid van iets op aarde wilt bevestigen, is het voldoende om dat eenvoudigweg aan te wijzen. Als je daarentegen beweert dat iets afwezig is en dit ontkent, dien je het hele aardoppervlak te doorzoeken om de afwezigheid ervan te bewijzen. Dientengevolge is het ontkennen van een geloofswaarheid, zoals gedaan door de ongelovigen, vergelijkbaar met het oversteken van een smalle kloof of het springen over een diep ravijn, omdat in dergelijke gevallen de krachten van duizend personen als één persoon gelden. Dit komt doordat ze elkaar niet kunnen ondersteunen bij het realiseren ervan. Wat betreft degenen die bewijzen leveren voor de aanwezigheid van iets en de realiteit beschouwen, versterken en ondersteunen al hun beweringen elkaar, en zijn ze eensgezind. De kracht van de een versterkt de ander, vergelijkbaar met het tillen van een grote steen: hoe meer handen helpen, hoe gemakkelijker het wordt.